Spójność społeczna, gospodarcza i terytorialna a rozwój energetyki w Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju

Abstrakt

Celem artykułu jest ocena wskazanych w Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (z perspektywą do 2030 roku) zapisów dotyczących spójności oraz ocena wizji rozwoju energetyki pod kątem jej wpływu na wzmacnianie spójności. Podstawowe znaczenie w Strategii ma spójność społeczna. Polityka regionalna ma zapewniać osiąganie spójności terytorialnej i zrównoważenie rozwoju kraju. Selektywne podejście do polityki regionalnej, uwzględniające ujęcie sektorowe, mogłoby służyć rozwojowi z wykorzystaniem lokalnych zasobów. Jednak w Strategii założono prymat technologii węglowych w wytwarzaniu energii, scentralizowany model wytwarzania energii elektrycznej oraz preferencje dla stabilnych źródeł odnawialnych. Będzie to godzić w osiąganie celów w zakresie spójności: społecznej, ekonomicznej i terytorialnej. Spowoduje duży wzrost kosztów wytwarzania, a w ślad za tym, cen energii dla odbiorców. Za właściwy można uznać kierunek działań określanych jako energetyka rozproszona. Będą temu także sprzyjać istniejące i zapowiadane zasady finansowania inwestycji ze źródeł unijnych.