Wpływ czasu wolnego na dobrobyt

Abstrakt

Cel – W pracy za cel przyjęto ocenę zasadności uwzględniania czasu wolnego w miernikach dobrobytu oraz określenie siły jego wpływu na subiektywne poczucie dobrobytu w grupie 113 krajów.
Metoda badań – Przeprowadzona została krytyczna analiza literatury przedmiotu oraz wnioskowanie dedukcyjne. Spośród metod ilościowych zastosowano narzędzia statystyki opisowej i modele ekonometryczne, których celem było skonstruowanie dwóch autorskich mierników i porównanie ich z istniejącymi wskaźnikami dobrobytu. Autorskie mierniki zostały oparte na różnych założeniach, aby  potwierdzić wyprowadzone wnioski teoretyczne.
Wnioski – Na podstawie literatury przedmiotu stwierdzono, że odpowiednia ilość czasu wolnego jest warunkiem koniecznym zaistnienia istotnych elementów dobrobytu. Badania ilościowe wykazały, że zarówno popularne mierniki dobrobytu, które nie uwzględniają czasu wolnego, jak i te mniej znane, które go  uwzględniają, są słabo skorelowane ze wskaźnikiem subiektywnego poczucia dobrobytu – World Happiness Index. Zagregowanie ilości czasu wolnego z PKB per capita PPP, najpopularniejszym miernikiem dobrobytu, zwiększyło jego korelację z tym samym subiektywnym wskaźnikiem, co jest zgodne z wnioskami teoretycznymi.
Oryginalność / wartość – Skonstruowano autorskie mierniki dobrobytu w oparciu o mikroekonomiczne modele dotyczące użyteczności. Ponadto zbadano, w jakim stopniu one, oraz inne uznane już mierniki dobrobytu, odzwierciedlają rozkład subiektywnego poziomu dobrobytu na świecie.

Bibliografia

Acocella N., 2002, Zasady polityki gospodarczej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Bosworth D., Dawking P., Stromback T., 1996, The economics of the labour market, Prentice Hall, Harlow.

Coote A., Franklin J., Simms A., Murphy M., 2010, 21 hours: Why a shorter working week can help us all to flourish in the 21st century, New Economics Foundation, London.

Corneo G., 2005, Work and television, “European Journal of Political Economy”, vol. 21, iss. 1, pp. 99-113, DOI: 10.1016/j.ejpoleco.2004.02.009.

Dowding K., 2009, What is welfare and how can we mesure it?, [in:] The oxford handbook of philosophy of economics, Kincaind H., Ross D. (eds.), Oxford University Press, Oxford.

Horodecka A., 2011, Problem definiowania dobrobytu i wartości w ekonomii i jego znaczenie dla polityki gospodarczej, [w:] Polityka gospodarcza w świetle kryzysowych doświadczeń, Stacewicz J. (red.), Szkoła Główna Handlowa w Warszawie, Warszawa.

Human Development Report Office, 2016, http://hdr.undp.org/sites/default/files/hdr2016_technical_notes.pdf [data wejścia: 3.03.2018].

Human Development Report Office, b.d., http://hdr.undp.org/en/humandev [data wejścia: 3.03.2018].

Kahneman D., 1999, Objective happiness, [in:] Well-being: The foundations of hedonic psychology, Kahneman D., Diener E., Schwarz N. (eds.), Russell Sage Foundation, New York, US, pp. 3-25.

Knogler M., Lankes F., 2015, Institutional determinants of labour market outcomes in the EU – A Social Model Employment Efficiency and Income Distribution Index, “IOS Working Papers”, no. 349.

Marcuss R., Kane R., 2007, U.S. National Income and Product Statistics. Born of the Great Depression and World War II, “Survey of Current Business”, no. 87, pp. 32-46.

Mill J., 2005, Utylitaryzm, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Mishan E., 1986, Spór o wzrost gospodarczy, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa.

Osberg L., 2008, Leisure, [in:] The New Palgrave Dictionary of Economics, Durlauf S., Blume L. (eds.), Palgrave Macmillan, Basingstoke.

Pattanaik P., 2008, Social welfare function, [in:] The new Palgrave Dictionary of Economics, Durlauf S., Blume L. (eds.), Palgrave Macmillan, Basingstoke.

Pigou A., 1929, The economics of welfare, McMillan&Co., London.

Rachunki kwartalne Produktu Krajowego Brutto, 2010, Zespół Wydawnictw Statystycznych, GUS, Warszawa.

Sen A., 1984, The living standard, Oxford Economic Papers, Oxford.

Sen A., 1998, The possibility of social choice, Nobel Lecture. Trinity College, Cambridge.

Smith A., 2007, Badania nad naturą i przyczynami bogactwa narodów, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Stacewicz J., 2003, W kierunku metaekonomii, Szkoła Główna Handlowa w Warszawie, Warszawa.

Stiglitz J., Sen A., Fitoussi J., 2013, Błąd pomiaru. Dlaczego PKB nie wystarcza, Polskie Towarzystwo Ekonomiczne, Warszawa.

Sulik, 2017, Genuine Progress Indicator, http://katowice.stat.gov.pl [data wejścia: 3.03.2018].

Tinbergen J., 1991, On the measurement of welfare, “Journal of Econometrics”, vol. 50, iss. 1-2, pp. 7-13, DOI: 10.1016/0304-4076(91)90086-S.

Wojtyna A., 2000, Ewolucja keynesizmu, a główny nurt ekonomii, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

World Poll Questions, 2008, Gallup Poll Press, Washington.

www 1, https://databank.worldbank.org/data/source/world-development-indicators
[data wejścia: 5.03.2018].

www 2, http://hdr.undp.org/en/data [data wejścia: 3.03.2018].

www 3, http://www.csls.ca/iwb.asp [data wejścia: 3.03.2018].

www 4, www.ivm.vu.nl/en/Images/AT1_tcm234-161571.pdf [data wejścia: 3.03.2018].

www 5, https://www.ilo.org/global/statistics-and-databases/lang--en/index.htm [data wejścia 3.03.2018].
Opublikowane
2019-07-19
Jak cytować
Dział
Studia i rozprawy